Διαβάζω τα νέα και θυμάμαι…

Nel silenzio di una tomba sento brividi d’impotenza… Qusti silenzi così caldi da raccontare..!! mentre una lacrima riguardosa scende senza alcun rumore,  si destreggia lungo il viso mentre si pensa al paradiso… Quel destino è un bel vestito mi sta stretto lungo il cammino.  Ormai il nulla si è preso il mio respiro,  i pensieri danzano su di un cuore impavido ormai distratto… Mentre nelle tenebre trovo il coraggio Per silenzi da raccontare…                                        Demix  Condividi questa poesia: Condividi su Facebook Condividi via Email Condividi su WhatsApp ✍️ Scritta da: DEMIX ALBERTI 📝 Pubblicata da: DEMIX ALBERTI

Οδός Ηρακλέους – Άσωρος🌿🏛🧭Kώδ. Τοποθεσίας: 33°1′0″N 35°34′1″E🧭📜Την απεικόνιση που βλέπετε την βάσισα στο ακόλουθο γεγονός. Tον Φεβρουάριο του 2024, δημοσιεύτηκε στον Miami Herald η είδηση πως στα υψίπεδα του βόρειου Ισραήλ, στο Τελ Χαζόρ, ήτοι η πανάρχαια πόλη ‘Ασωρος, ανακαλύφθηκε μια σφραγίδα 2.800 ετών. Ο καθηγητής συγκριτικής θρησκείας Christoph Uehlinger από το Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης, ανέφερε πως το εν λόγω κομψοτέχνημα «κατέχει μια ξεχωριστή θέση σε αυτή τη μακρά και εν πολλοίς άγνωστη ιστορία της μετάδοσης των μύθων». Ο λόγος για αυτήν του την δήλωση; Στην σκηνή μήκους σχεδόν 4 εκατοστών, αναπαρίσταται μία ανθρώπινη μορφή με δόρυ να μάχεται έναν επτακέφαλο όφι. Ένας γρύπας, ένας σκαραβαίος και ένα ζευγάρι πιθήκων διακρίνονται επίσης και πιθανολογείται πως φιλοτεχνήθηκε είτε από έναν Ισραηλίτη είτε από Φοίνικα. Το μοτίβο ενός ήρωα να σκοτώνει ένα επτακέφαλο φίδι εμφανίστηκε για πρώτη φορά γύρω στο 2.500 π.Χ. στην Μεσοποταμία, είναι η μάχη ανάμεσα στον Μουσμανχού και τον θεό Νινούρτα. Υπάρχει αναφορά για φίδι και στο Έπος του Γιλγαμές, όχι όμως ως μάχη και πέραν αυτού εκεί μιλάμε για τον κλάδο της επικής λογοτεχνίας, όχι για εικαστική απεικόνιση. Ο 67χρονος Ελβετός προέβη και σε περαιτέρω σύνδεση του μύθου με αρχαία κείμενα στη σημερινή Συρία, την Εβραϊκή Βίβλο και την Χριστιανική. Εικάζει πως το μοτίβο αποτελεί έναν ‘’κρίκο μετάβασης’’ από την λογοτεχνία στη εικαστική τέχνη, μεταξύ της πόλης Ουγκαρίτ και του βόρειου Ισραήλ και όσον αφορά τους δυτικούς μύθους… δεν κατανοεί πως η εν λόγω σκηνή ‘’ταξίδεψε δυτικά’’ και ενσωματώθηκε στον δεύτερο άθλο του Έλληνα ήρωα, την Ύδρα της Λέρνης.~~~Μην ξεχνάμε πως η εξάπλωση του μύθου του αγαπημένου μας Αλκείδη φτάνει μέχρι και την Παντζάμπ της Ινδίας, με την περίφημη εκστρατεία του ιδίου και του Βάκχου-Διονύσου. Εστιάζοντας στα εδάφη της Μέσης Ανατολής, ας αναφερθούμε στον Τύριο Ηρακλή και στα δύο -τότε- ιερά του, στον σημερινό Λίβανο. Τώρα… για να είμαι ειλικρινής, μου ήρθε κατά νου αυθορμήτως ο μύθος που μας μεταφέρει ο Ιούλιος Πολυδεύκης στο ‘’Ονομαστικόν’’ για την ανακάλυψη της Πορφύρας της Τύρου (το αυτοκρατορικό μωβ δηλαδή) από τον Ηρακλή και τον σκύλο του, όταν ο προτελευταίος αναζητούσε την ‘’επιχώρια νύμφη’’ Τύρο… Όποια και είναι η πραγματικότητα, κρατήστε την απόπειρα συσχέτισης του ευρήματος και τους μύθους της Ανατολής με τον μύθο του Ηρακλέους από τα διεθνή και δει υπερατλαντικά μέσα ενημέρωσης📜©️✒️➡️ Έργο με μελάνη μύτης 0.3. Condividi questa poesia: Condividi su Facebook Condividi via Email Condividi su WhatsApp ✍️ Scritta da: Konstantinos Fais 📝 Pubblicata da: Elisa Mascia